Proef
4: Deze proef verliep erg soepel (al zeg ik het zelf). Stip
moest eerst naar het bos gedirigeerd worden om daar een eend te
zoeken. Toen Stip onderweg was, werd er recht voor ons geschoten en
viel er een fazant op het gras. De B-hond mocht hier meteen op
ingezet worden en dat deed ik dus. Quint ging even de helper gedag
zeggen maar voor de rest deed ze het keurig. Stip en Quinty waren
tegelijkertijd op de terugweg en het spring-konijn ging vlak voor
Stip langs en er viel een schot. Quint draaide zich om om e.e.a. te
aanschouwen. Voor de zekerheid heb ik het commando hier
gegeven waarop ze de fazant netjes kwam afgeven. Quinty mocht ook
het konijn uit de dekking halen. Ze kon het spring-konijn
gemakkelijk loslaten (sterker nog, ze heeft er helemaal niet naar om
gekeken) en kwam snel terug met het konijn. Toppie!
Proef
5: Een proef waar ik toch wel een beetje buikpijn van
kreeg. We moesten heel lang wachten totdat we aan de beurt waren en
dat had Quint zeker geen goed gedaan. Maar dat moet ze toch leren.
Stip moest wederom naar een sleep gedirigeerd worden. Zodra hij op
de sleep achter de bossen verdween, viel er een schot en werd er een
haas op het veld gegooid. Een flinke afstand en Quinty had er geen
kracht meer voor. Ze markeerde prima, zag de haas en dacht: "dit kan
niet waar zijn". Vervolgens naar de helper: "kunt u mij misschien
helpen?" Helaas, ze moest het zelf doen. Uiteindelijk kwam de haas
binnen, maar je moet niet vragen hoe. Meerdere keren neergelegd en
omdat ze de balans niet kon vinden begon Quinty te tollen. Kortom,
geen fraai gezicht. Omdat Stip moeite had met de sleep, had ik
mooi de tijd om Quint op post te zetten om het schot op de eend te
markeren. Dat deed ze maar kon er vervolgens niets mee, iets te druk
in het hoofd zullen we maar zeggen. Dus moest Stip dit lastige
apport oplossen. Stip overwon zichzelf en kwam met eend terug,
helaas buiten de tijd.
De vijf beste koppels mochten door naar de barrage, helaas hoorden Daphne en ik daar niet bij. De barrage was pittig en alle B-honden vertoonden in grote lijnen hetzelfde gedrag. Er gebeurde gewoon te veel en ze raakten in de war. De uiteindelijke winnaars van deze gezellige en leerzame dag waren Marinus en Anke.
Marinus met Bo en Anke met Morris, hartelijk gefeliciteerd!

“In order to really enjoy a dog, one doesn't merely try to train him to be semihuman.The point of it is to open oneself to the possibility of becoming partly a dog.”
Edward Hoagland